[2PMFic] Ranma3/4 : EP6,KD&TJ

posted on 25 Oct 2009 17:46 by 2pmtime in Ranma
 
 
Ranma 3/4

Couple : Taecyoen X Jay ,
Nichy X Wooyoung X  Chansung

Writer : diy (ดีไอวาย)

 
Warning:  (I know they're really MAN. write this just for fun. Don't be serious!!)
Fiction เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่ง
ตัวละครอ้างอิงคาแรคเตอร์สมาชิกวง 2PM
มีเนื้อหาเกี่ยวกับ BOY'S LOVE
เเต่ทั้งหมดนั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคลจริง
หรือสถานที่จริงที่ได้อ้างอิงเอาไว้เเต่อย่างใด

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านเเละการเเสดงความคิดเห็น

 

 

สารบัญ

OPV ประกอบ Fiction

[2PMFic] Ranma3/4 : Intro,TJ&KD

[2PMFic] Ranma3/4 : EP1,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP2,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP3,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP4,KD&TJ

 

 

 

 

 

 

 Chapter 6

 

 

หากสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง จงดลบันดาลให้ผมหายตัวได้ในบัดนี้ เพี้ยง!!!!!!!!


.........เเต่ผมก็ยังยืนอยู่ที่เดิม โดยมีกลิ่นตุๆเป็นพยานได้ว่าผมยังไม่ได้อันตธานหายเเว๊บออกไปจากห้องน้ำเเห่งนี้เเต่อย่างใด

ผมยืนตัวเกร็ง...กลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอเเล้วกระพริบตาปริบๆมองคนตรงหน้าอย่างตกตะลึง คนที่ผมเพิ่งดึงกระชากเข้ามาหลบไอ้ชานซองเพราะนึกว่าจะเป็นรุ่นพี่ที่เคารพรัก เชทททท พี่เจย์คร้าบไม่เจอกันไม่ถึงปี พี่โตเอาๆนะเนี่ย ตัวก็สู๊งสูง เเถมไปทำศัลยกรรมมาก็ไม่บอก เเล้วทำไมไปทำมาซะหน้าเหมือนเจ้าหนี้ของผมเล้ย

 

ฮือออ จางอูยองเว้ย เขามีเเต่หนีเสือปะจระเข้ เเต่นี่มึงเล่นลากจระเข้เข้าส้วมเนี่ยนะมึงงงงง!!!



"นายคิดว่าฉันควรพูดกับนายว่าเจอกันอีกเเล้วนะ หรือควรจะถามนายว่า นายลากฉันเข้ามาในนี้ทำไมดีกว่ากัน" ไอ้หล่อถามผมด้วยน้ำเสียงโหด....ม๊ากอ่ะ เเง๊...เเถมคิ้วมันยังขมวดอีก น่ากลัวว่ะ....ทำไมมันเจอหน้าผม มันต้องโหดตลอดเลยวะ


เอาไงดีครับ ถ้าผมตอบไอ้หล่อนี่ว่า ส้วมมันตัน เลยกะชวนมันมาช่วยกันหน่อย มันจะฆ่าผมหมกส้วมไหมอ่ะ ฮือออ


ก็ตอนเเรกที่เห็นหน้ามันอ่ะ ไม่ต้องรอให้พี่ซึลองหันมาคอนเฟิมว่ามันคือเด็กในสังกัด ผมก็โกยตีนหมาเผ่นเข้าห้องน้ำเเล้ว จะไม่ชิ่งได้ไงครับ ขืนให้ไอ้หล่อนี่รู้ว่าผมกับจุนซูรู้จักกัน ก็เท่ากับยังไม่ทันจะได้ชักดาบ ก็เอาฝักดาบก็ตีหัวตัวเองเเตกอ่ะดิ!



โฮอออออ พวกคุณเข้าใจผมใช่ไหมครับ ก็ผมตัดสินใจไปเเล้วไงว่าผมจะไม่จ่ายง่ะ ผมจะชิ่งงงงง จะชิ่งงงงงงงงงงง (นี่ถ้าห้องน้ำมันกว้าง ผมจะลงไปตีขาคู่จริงๆนะ ผมจะชิ่งงงงง ฮือออ) จะให้มันรู้ว่าผมเป็นใครได้ยังไงล่ะครับ ปิดหนทางชักดาบตัวเองชัดๆ!!

เอาวะ เเต่ก็ยังดีที่อย่างน้อยมันก็ยังไม่รู้ว่าผมเป็นเพื่อนกับจุนซู ใช่ไหมฮะ?!!

 

"เเล้วนี่อย่าบอกนะว่านายคือ อูยองเพื่อนของเจย์"



ห๊ะ!!! ผมเบิกตาโตใส่มัน ก้าวถอยหลังอัตโนมัติเพราะตกใจ (เเต่เเม่งไปได้เเค่สองเซ็นก็ติดโถส้วม) เฮ้ย ตกใจจริงๆไม่ได้อิงนิยายนะเนี่ย!!

เชทททททททททท อย่าบอกนะว่านี่มึงรู้จักกับพี่เจย์ด้วย!! เชี่ยยยยยยยเเล้ว!! หนทางในการชักดาบของผมช่างริบหรี่ไปเเล้วโว้ยยยยย

เเล้วไอ้หล่อมันก็ทำท่าจะอ้าปากพูดอะไรอีก เเต่ผมก็ยื่นมือมายกห้ามไว้ กางมือทำท่าจัสเซย์โนว์ กลัวว่ามันจะพูดว่ารู้จักญาติโกโหติกาของผมคนไหนอีก  โลกเเม่งกลมไปเเล้ว!! ไม่ต้องพูดอะไรเเล้วเว้ยยย เดี๋ยวไม่ใช่ไปๆมาๆมันบอกว่าเเท้จริงเเล้วมันเป็นพี่ชายที่พลัดพรากมานานของผม เเล้วผมต้องมานั่งเศร้าใจที่ทำไมไม่ได้ยีนส์หน้าตามันมาเลย ผมจะทำไงอ่ะครับ!!

ท่าทางผมจะฟุ้งซ่านมากเกินไป ไอ้หล่อเลยยิ่งทำหน้าเครียด เพิ่มอัตราการขมวดคิ้วใส่มือที่ผมยังคงทำท่ากางประจันหน้ามันอย่างไม่มีเหตุผล คงสงสัยว่าผมจะยกมือห้ามมันทำไม ผมเลยรีบลดเก็บมืออย่างรวดเร็ว เเต่สายตาคนตรงหน้าก็ยังจ้องกลับมาแบบเขม็ง ...... อะไรอ่ะ มีอะไรก็ช่วยพูดออกมาเถอะโว้ย ! ..กูกลัว!!



"ตกลงนี่นายคิดจะตอบชั้นสักคำถามไหม"



ไม่น่าไปคิดในใจให้มันพูดเลยครับ....เอาไงดี ขอเวลาคิดคำตอบปรนัยก่อนนะ ติ๊กต๊อกๆ ให้ทาย ก.ไก่ กูเมา.... ข.ไข่  กูโง่.... ค.กูซวย..... ง.งู ถูกทุกข้อ..... เชิญเลือกเลยครับ เเอร๊



“...............................”


“...............................”



ไอ้หล่อยังคงจ้อง ในขณะที่ผมกำลังกลืนน้ำลายเอื้อกๆๆเพราะอยู่ๆก็เป็นโรคใบ้กระทันหัน  หูก็เเว่วๆเหมือนได้ยินเสียงคนพูดคุยกัน ฟังจากคลื่นความถี่เสียงท่าทางจะมีกลุ่มผู้ชายกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาปลดปล่อยขีปนาวุธกันครับ โอ๊ะ ได้การล่ะ!!

"เอ่อ....ฉันว่าเราสองคนออกไปคุยกันข้างนอกดีกว่าไหม" ผมรีบเสนอทันควัน เดี๋ยวเกิดฆาตกรรมในห้องน้ำจะไม่มีพยานรู้เห็น ตอนนี้มีคนมาเเล้ว ผมต้องรีบออกไปครับ อย่างน้อยคนอื่นจะได้รู้ว่าใครอยู่กับผมเป็นคนสุดท้าย  อีกอย่าง คือขอผมอธิบายสภาพห้องน้ำอันสุนเเสนจะโรเเมนติกนี่หน่อยเเล้วกันนะครับ คือมันมีขนาดเล็กมาก เเคบพอๆกับตู้โทรศัพท์อ่ะครับ เเล้วผู้ชายตัวใหญ่สองคนยืนด้วยกันในนี้นี่โคตรเบียดเลยครับ.....ออกไปข้างนอกดีกว่านะ...ทุกคนคร้าบฉี่นานๆนะคร้าบ จางอูยองอยู่ในนี้ ยู้ฮู้ววววว

คิดเเล้วทำเลย ผมยื่นมือจะไปปลดล็อคประตูเพื่อออกไป เเต่....


"เดี๋ยว" ไอ้หล่อมันเข้ามาขวางครับ "ออกไปตอนนี้ คนอื่นจะคิดว่านายกับฉันเข้ามาทำอะไรกันในนี้ห๊ะ" มันกระซิบบอกเสียงห้วน พร้อมกับรั้งเอวผมเอาไว้เเล้วดึงผมให้กลับเข้ามาใกล้ตัวมัน เชททททททท เเล้วดึงมาซะใกล้ ถ้าหวั่นไหวนี่อย่ามาเล่นตัวทีหลังนะ

 
"โอ เค งั้น อยู่ ที่ เดิม..." ผมพยักหน้าหงึกหงัก ไอ้หล่ออยู่ท่าเดิมสักพักก่อนจะยอมปล่อยตัวผม ว่าเเต่ถ้าออกไปคนอื่นเขาจะคิดว่าผมกับมันเข้ามาทำอะไรเหรอครับ? ก็บอกเขาไปว่าเข้ามาซ่อมท่อได้อ๊ะเปล่าอ่ะ....เเต่ท่าทางจะไม่ได้ เพราะมันทำหน้าเครียดใส่ผมครับ โอเคครับท่าน ผมถอยครับ ถอยยาวโลด (ยาวไม่ได้อีก เเม่งติดส้วม) เรามายืนทำโรเเมนติกกันในนี้ก็ได้เนาะ กลิ่นออกจะห๊อมหอม ท่าทางไม่ได้ล้างมาหลายวัน


เเต่เอาจริงๆ ถ้าออกไปเเล้วคนอื่นเข้าใจผิดว่าผมกับไอ้หล่อเข้ามาทำ....อะไร... นี่ผมก็ไม่เสียหายนะครับ คือไอ้หล่อนี่มันหล่อของจริงครับ ถ้าคนอื่นจะเข้าใจผิดเเบบนั้น ผมก็ยังได้หน้าที่หาได้หล่อขนาดนี้ครับ เเต่เอาเถอะผมสงสารไอ้หล่อมันอ่ะ เดี๋ยวคนอื่นจะสงสัยว่าหน้าอย่างมันทำไมมันหาได้เเค่นี้....


“ ....เอ่อ .... “


ที่พูดอึกๆอักๆนี่ ออกตัวก่อนว่าไม่ใช่ว่าไม่กล้านะครับ .... ผมเป็นคนขี้เกรงใจ...เท่านั้นแหละ...


"นั่งไหม" ผมผายมือไปที่โถส้วมเชื้อเชิญราวกับว่ามันคือเก้าอี้บุกำมะหยี่ กลัวไอ้หล่อมันเมื่อยครับ ไม่รู้ทำไมต้องเกรงใจ ไม่เข้าใจตัวเองครับ เเต่เห็นหน้ามันเเล้วผมรู้สึกเหมือนอยู่กันคนละชนชั้นยังไงพิก๊ล เหมือนเป็นหน้าที่ที่ผมจะต้องเทคเเคร์ดูเเล เเต่ท่าทางผมจะถามอะไรประหลาดไปหน่อย อีกฝ่ายเลยเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มองหน้าผมเขม็ง ...…



"นั่งบนส้วมอ่ะนะ"


เปล่า ให้นั่งบนหัวกูมั้ง เเหม ก็นั่งบนส้วมสิคร้าบบบบ


"นายนั่งไปเเล้วกัน" มันว่า โอเคครับ ผมนั่งเเล้วกันนะครับ คุณยืนผมนั่ง ไม่กล้าขัดศรัทธา คือไม่ได้กลัวนะ เเต่เกรงใจตามที่บอก


"ตกลงนายคือเพื่อนเจย์?" เปล่า เป็นรุ่นน้อง....ในใจคิดอย่างนั้นเเต่หน้านี่พยักไปเเล้ว


"ชื่อเต็มว่าอะไร"


"ห๊ะ?"


"ชื่ออูยอง เเล้วไม่มีนามสกุลหรือไง"


"อ้อ จาง อูยอง"


"อายุเท่าไหร่"


"20"


"........"

 

"........"


"เรียนอยู่ใช่ไหม"


"อื้อ"


"คณะอะไร"


"นิเทศน์"


เชทททท มึงเอาชื่อพ่อกูด้วยไหมคร้าบ....เอาเลขที่บัตรประชาชนกูม๊ายยย ซักกูขนาดนี้ คนข้างนอกเเม่งฉี่อยู่ใกล้เเค่เนี้ยยยย มันจะไม่ได้ยินเสียงกูกับเมิงคุยกันเลยคร้าบบบบบ


นินทาในใจไปอย่างนั้นเเหละครับ ไม่ได้พูดออกไปหรอก....ตอนนี้ผมอดไม่ได้ที่จะเหล่ๆมอง โอย ยอมรับเลยครับว่าไอ้หล่อนี่หน้าตาดีจริงๆ ยิ่งมองก็ยิ่งเคลิ้ม .. เอ่อ ผมหมายถึงผมอิจฉาริษยาอ่ะ อาจจะอยากมีหน้าตาแบบนี้บ้าง....ล่ะมั้ง ... เเต่พ่อเเม่ช่างปั้นจริงๆว่ะ ปั้นยังไงได้คิ้วเเบบนี้ ตาเเบบนี้ จมูกเเบบนี้ ปากเเบบนี้เนี่ย เเต่มันหล่อจริงๆนะ เเถมผิวนี่โคตรวิ้ง นี่มึงกินโอโม่เป็นอาหารเช้าเปล่าว้า ทำไมมึงเรืองเเสงได้อ่ะคร้าบ


".....ว่าไง" มันถามผม ว่าเเต่....ถามว่าอะไรนะ เมื่อกี๊เผลอมัวเเต่ตะลึงงึงงันกับความหล่อผิดมนุษย์ไปหน่อยก็เลยไม่ทันได้ฟัง

"หา?"



"ฉันถามว่ามองฉันขนาดนั้น นายเป็นอย่างว่าหรือไง"

 

ไอ้หล่อถามผมคิ้วขมวด ผมสะดุ้งทันควัน โอโหเเม่งถามโคตรตรงครับ เเต่ถามอย่างนี้หมายความว่าไง ถามอย่างนี้ต่อยกันเลยดีกว่า เดี๋ยวเอาน้องเจสสิก้ามายืนยันเลยว่าผมเป็นอย่างว่าหรือเปล่า?


"เปล่า ฉันเเค่สงสัยว่าทำไมนายรู้จักกับพี่เจย์" ก็เเค่คิดในใจเหมือนเดิมครับ ปากก็ตอบอีกอย่างไป

"เรื่องมันยาว ขี้เกียจเล่า" ไอ้หล่อว่า โอเคครับ ผมไม่ซักเเล้วครับ...เเล้วไอ้หล่อมันก็ยื่นอะไรบางอย่างมาให้ผม
"ฝากคืนเจย์ด้วย" มันว่า พร้อมกับยื่นมือถือสีขาวใส่มือผม "เขาลืมไว้" ต่อด้วยการอธิบายสั้นๆ....
"เเล้วพี่เจย์ไปไหนอ่ะ"
"..........." ไอ้หล่อเงียบ "เดี๋ยวก็มา"



เเล้วทำไมมันต้องพูดกับผมไปด้วยทำหน้าดุไปด้วยวะ....



... อึดอัดชิบเป๋ง ...



เเต่สักพักก็ชักสงสัยว่าไม่รู้ว่าที่อึดอัดเพราะบรรยากาศที่มันอึมครึม ..... หรือจากกลิ่นตุๆกันแน่ .......

ผมทำจมูกฟุดฟิด ...กลิ่นชักรุนเเรงขึ้นทุกที....เเล้วเสียง ตุ๋ม เบาๆก็ดังขึ้นเเว่วๆ...ทำผมเลยตระหนักว่าห้องข้างๆนี่เเหละฮะคนร้าย ! เเม่งงงงง มึงส่งเเฟกซ์ใช่ไหม ใช่ม๊ายยยยยยย


ผมเหลือบขึ้นไปมองร่างสูงที่ยืนอยู่ไม่ห่าง ...แอบเห็นสายตาที่ยังคงจ้องมาแบบเขม็ง ..แถมคิ้วขมวดด้วยหวะ ... เอ่อ ขอโทษนะครับ ห้องข้างๆนี่เขาส่งเเฟกซ์อ่ะ ผมไม่เกี่ยวนะ เมื่อกี๊ก่อนลากนายเข้ามาฉันยังไม่ได้ทำอะไรกับส้วมเลยนะ....ตอนเข้ามาในห้องน้ำว่าจะฉี่เเต่เห็นไอ้ชานมันเเว๊บๆ เลยผลุบเข้ามาซ่อนในห้องส้วม ยังไม่ทันจะปล่อยเเอลกฮอลล์ลงสู่คอห่านก็ได้ยินเสียงเคาะประตูเนี่ย......เเต่จะว่าไปเเม่งคิดขึ้นมาเเล้วก็ปวดอีกเเล้ว....โอ๊ยยย เมื่อกี๊มัวเเต่ตกใจเลยฉี่หด เเต่ตอนนี้ไม่ไหวเเล้วเว้ยยยยยยิ่งคิดยิ่งปวด!!!



ผมบอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าผมเมาเเล้วปวดฉี่เนี่ย ผมต้องปล่อยนะครับ ถ้าไม่รีบปล่อยล่ะมันก็จะ....



ผมลุกขึ้นยืนจากโถส้วม เเล้วกระโดดเหย็งๆ ไอ้หล่อทำคิ้วขมวดเเล้วถาม


"เป็นอะไร?"


"คือ เราออกไปเถอะ"


"อย่าเพิ่ง คนยังเยอะอยู่"


เชททททท เเม่งจะรอผับปิดค่อยออกป่ะวะ....



"ไม่ไหวเเล้ว ไม่งั้นเเย่เเน่!!"


"เป็นอะไร ทำไมหน้าซีดๆ...." ไอ้หล่อว่าพลางเขยิบเข้ามาใกล้เเล้วเเล้วถามเสียงตกใจ....อ่ะเเน่ะ เป็นห่วงอ่ะดิ กิ๊วๆ....ใจดีเหมือนกันนะเรา เเต่เฮ้ย ออกไปไกลๆก่อน คือเเบบ ตอนนี้...ไม่ไหว....เอ่อ ผมบอกไปยัง มันเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่เมา คือถ้าผมเมาเเล้วไม่ได้ปล่อยล่างเนี่ย...ท้องไส้ผมจะเริ่มปั่นป่วน  แล้วผมก็...จะ



"เฮ้ยหลบ....อุ๊บ....อ๊อก   ไม่ไหวแล้ว.......”



เเต่ไม่ทันเเล้วครับ....เเล้วผมก็....นั่นเเหละฮะ อย่างที่พวกคุณคิด.....



ไอ้หล่อที่ผละช้าไปหน่อย ก้มลองมองสภาพเสื้อเชิทที่ถูกผมอาเจียนใส่เเล้วเงยหน้ามามองผมสีหน้าเครียดเขม็ง...




เฮือกกกก......ผมกลืนน้ำลายเอื้อก.....
ซ......ซวยเเล้วกรู....



+++++++++++++++++++++++++++++++++++


 

 

 

 

 

 

“บรรพบุรุษพวกมึงเป็นนกหวีดหรือไงวะ!”




จัดไปหนึ่งดอก.....




"มองไม หน้ากูเหมือนป๊ะมึงเหรอ อยากมีเรื่องก็ตัวๆเลยดีกว่ามา"




ดอกที่สองจัดให้.....



ผมได้แต่ยืนเหนื่อยใจมองคนที่วางท่านักเลงใหญ่โตทั้งที่ตัวก็เเค่เนี้ยยยยยย.......

ถอนหายใจหนักๆ...ก่อนจะเดินไปดึงให้คนตัวเเค่เนี้ยยยยออกมาจากระยะฟาดฟัน ใจร้อนจริงลูกใครเนี่ย....

จริงๆ ไอ้กลุ่มเด็กเวรพวกนี้มันก็เเซวทุกคนที่เดินผ่านน่ะเเหละ ใครเคยมาเที่ยวเเถวนี้รู้กันดี ผมก็เตือนเเล้วว่าอย่าเดินเข้ามาในซอยนี้เเท้ๆ ดีที่ไอ้กลุ่มที่มันออกปากวี๊ดวิ้วเเซวน่ะมันก็ดีเเต่ปาก ไม่งั้นผมก็ไม่รู้ว่าห้ารุมสองน่ะจะไหวไหม เเม้จะค่อนข้างมั่นใจว่าคนตัวเเค่เนี้ยยยยยก็หมัดหนักพอดู เพราะพิสูจน์กับตัวมาเเล้วก็เถอะครับ


 
"เฮ้ย ปล่อยกูเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย เเล้วเลิกตามซะทีดิวะ โดนต่อยไปไม่จำเลยใช่ไหมห๊า!!"



เอ้าดิ้นให้หลุด เเค่จับข้อมือเเค่เนี้ยยยยยยเองนะ เเน่จริงดิ้นให้หลุดสิ....เเต่ประโยคสุดท้ายที่พูดเนี่ย พูดทำไม นึกเเล้วมันเจ็บจี๊ดขึ้นมาที่ฟากเบ้าตาซ้ายเลยนะเนี่ย...

ครั้งสุดท้ายที่ผมโดนต่อยนี่คือสมัยอนุบาลเลยนะครับ  ใครๆก็รู้ว่าอคเเทคยอนน่ะใจเย็นจะตาย ไม่มีหรอกจะไปมีเรื่องกับใครเขา เเล้วกะอีเเค่ช่วยปลดน้องคิตตี้ออกให้ ก็มันเอาออกยาก ไม่ได้ตั้งใจจะหาเศษหาเลยอะไรเลยนะเนี่ย สาบานจริงจริ๊ง ไม่รู้ทำไมต้องลงไม้ลงมือ กะอีเเค่จมูกเฉียดเเก้มนิดเดียวก็ต่อยสวนขึ้นมาซะงั้น เเถมยังกระชากน้องคิตตี้ไร้โบว์ของผมซะหัวหลุดกระจาย ตอนลงจากรถก็กระเเทกประตูปิดซะเเรง เเล้วยังต่อด้วยถีบประตูรถซะสีชมพูถลอกอีก

.....สีชมพูพาสเทลสั่งทำคันเดียวในโซลเลยนะครับ ทำงี้ได้ไง จะเอาเรื่องเเล้ว เกือบเเล้วๆเห็นเเก่เเก้มเนียนดีหรอกนะ เลยปล่อยให้ลอยนวลเนี่ย



"เว้ยยยย ปล่อยดิวะะะะะะะะะะ" ฮึดฮัดอยู่ครู่หนึ่งจึงหยุดดิ้นหายใจหอบๆตาขวางอีกเล็กน้อย อะไรๆ เอ้า เเน่นักก็ดิ้นให้หลุด....โอ๊ะ...ผมรีบปล่อยข้อมือทันทีที่เห็นคนตัวเล็กนั่นกำลังยกเท้าขึ้นมาหวังจะเตะผ่าหมากลูกชายสุดที่รัก....


"เฮ้ย เเค่บอกว่ายังไม่ตัดทิ้งเเค่เนี้ย นี่คิดจะเลาะออกให้ฟรีเลยเหรอ จริงๆก็ขอบคุณในความหวังดีนะเเต่ตามทฤษฏีเเล้วเเรงเตะเเมวเเค่นี้....ไม่ได้ผลหรอกน่า" ผมเเกล้งทำหน้าเครียดเเล้วโบกมือปัดๆ เเต่อดหัวเราะในใจไม่ได้เมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มถกเเขนเสื้อ


"กูว่าเมิงอย่าทฤษฎีเลย มาให้กูเตะพิสูจน์ว่าจะหลุดจริงไหมดีกว่า มามา" ทำหน้าหาเรื่องเต็มที่ เอ้าขู่เข้าไป ใครจะกลัวเนี่ยใครจะกลัว มายืนตัวเตี้ย ตัวเล็ก ผิวขาวๆ หน้าหมวยๆ ตาขวางๆ ขู่ฟ่อๆ น่ากลัวตายล่ะ ไอ้ท่าทีกร่างๆเนี่ย ตัวก็เล็กกว่ากันเห็นๆยังจะอวดดีอีก เห็นแล้วมันน่า….(น่าอะไรดีครับ? ผมขอกลับไปคิดก่อนเพราะมันน่า......หลายอย่างเลย ฮ่าๆ)


ผมล่ะอยากโทรศัพท์ไปถามคุณย่าจริงๆ เลี้ยงหลานด้