2PM'Fiction By diy

(Status 100% TaecJay Part)

 Ranma 3/4

Couple : Taecyoen X Jay , Nichy X Wooyoung X Chansung
Writer : diy
Warning:  Fiction เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่ง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคลจริงหรือสถานที่จริงที่ได้อ้างอิงเอาไว้เเต่อย่างใด Fiction เรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ BOY'S LOVE แต่งเพื่อความบันเทิง อ่านเฉพาะกลุ่ม ไม่ได้มีเจตนาที่จะทำให้บุคคลภายในฟิคชั่นเรื่องนี้เสื่อมเสีย โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านเเละการเเสดงความคิดเห็น

สารบัญ

OPV ประกอบ Fiction

[2PMFic] Ranma3/4 : Intro,TJ&KD

[2PMFic] Ranma3/4 : EP1,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP2,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP3,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP4,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP5,KD&TJ

 Chapter 6

หากสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง จงดลบันดาลให้ผมหายตัวได้ในบัดนี้ เพี้ยง!!!!!!!!


.........เเต่ผมก็ยังยืนอยู่ที่เดิม โดยมีกลิ่นตุๆเป็นพยานได้ว่าผมยังไม่ได้อันตธานหายเเว๊บออกไปจากห้องน้ำเเห่งนี้เเต่อย่างใด

ผมยืนตัวเกร็ง...กลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอเเล้วกระพริบตาปริบๆมองคนตรงหน้าอย่างตกตะลึง คนที่ผมเพิ่งดึงกระชากเข้ามาหลบไอ้ชานซองเพราะนึกว่าจะเป็นรุ่นพี่ที่เคารพรัก เชทททท พี่เจย์คร้าบไม่เจอกันไม่ถึงปี พี่โตเอาๆนะเนี่ย ตัวก็สู๊งสูง เเถมไปทำศัลยกรรมมาก็ไม่บอก เเล้วทำไมไปทำมาซะหน้าเหมือนเจ้าหนี้ของผมเล้ย

ฮือออ จางอูยองเว้ย เขามีเเต่หนีเสือปะจระเข้ เเต่นี่มึงเล่นลากจระเข้เข้าส้วมเนี่ยนะมึงงงงง!!!

"นายคิดว่าฉันควรพูดกับนายว่าเจอกันอีกเเล้วนะ หรือควรจะถามนายว่า นายลากฉันเข้ามาในนี้ทำไมดีกว่ากัน" ไอ้หล่อถามผมด้วยน้ำเสียงโหด....ม๊ากอ่ะ เเง๊...เเถมคิ้วมันยังขมวดอีก น่ากลัวว่ะ....ทำไมมันเจอหน้าผม มันต้องโหดตลอดเลยวะ

เอาไงดีครับ ถ้าผมตอบไอ้หล่อนี่ว่า ส้วมมันตัน เลยกะชวนมันมาช่วยกันหน่อย มันจะฆ่าผมหมกส้วมไหมอ่ะ ฮือออ

ก็ตอนเเรกที่เห็นหน้ามันอ่ะ ไม่ต้องรอให้พี่ซึลองหันมาคอนเฟิมว่ามันคือเด็กในสังกัด ผมก็โกยตีนหมาเผ่นเข้าห้องน้ำเเล้ว จะไม่ชิ่งได้ไงครับ ขืนให้ไอ้หล่อนี่รู้ว่าผมกับจุนซูรู้จักกัน ก็เท่ากับยังไม่ทันจะได้ชักดาบ ก็เอาฝักดาบก็ตีหัวตัวเองเเตกอ่ะดิ!

โฮอออออ พวกคุณเข้าใจผมใช่ไหมครับ ก็ผมตัดสินใจไปเเล้วไงว่าผมจะไม่จ่ายง่ะ ผมจะชิ่งงงงง จะชิ่งงงงงงงงงงง (นี่ถ้าห้องน้ำมันกว้าง ผมจะลงไปตีขาคู่จริงๆนะ ผมจะชิ่งงงงง ฮือออ) จะให้มันรู้ว่าผมเป็นใครได้ยังไงล่ะครับ ปิดหนทางชักดาบตัวเองชัดๆ!!

เอาวะ เเต่ก็ยังดีที่อย่างน้อยมันก็ยังไม่รู้ว่าผมเป็นเพื่อนกับจุนซู ใช่ไหมฮะ?!!

"เเล้วนี่อย่าบอกนะว่านายคือ อูยองเพื่อนของเจย์"

ห๊ะ!!! ผมเบิกตาโตใส่มัน ก้าวถอยหลังอัตโนมัติเพราะตกใจ (เเต่เเม่งไปได้เเค่สองเซ็นก็ติดโถส้วม) เฮ้ย ตกใจจริงๆไม่ได้อิงนิยายนะเนี่ย!!

เชทททททททททท อย่าบอกนะว่านี่มึงรู้จักกับพี่เจย์ด้วย!! เชี่ยยยยยยยเเล้ว!! หนทางในการชักดาบของผมช่างริบหรี่ไปเเล้วโว้ยยยยย

เเล้วไอ้หล่อมันก็ทำท่าจะอ้าปากพูดอะไรอีก เเต่ผมก็ยื่นมือมายกห้ามไว้ กางมือทำท่าจัสเซย์โนว์ กลัวว่ามันจะพูดว่ารู้จักญาติโกโหติกาของผมคนไหนอีก  โลกเเม่งกลมไปเเล้ว!! ไม่ต้องพูดอะไรเเล้วเว้ยยย เดี๋ยวไม่ใช่ไปๆมาๆมันบอกว่าเเท้จริงเเล้วมันเป็นพี่ชายที่พลัดพรากมานานของผม เเล้วผมต้องมานั่งเศร้าใจที่ทำไมไม่ได้ยีนส์หน้าตามันมาเลย ผมจะทำไงอ่ะครับ!!

ท่าทางผมจะฟุ้งซ่านมากเกินไป ไอ้หล่อเลยยิ่งทำหน้าเครียด เพิ่มอัตราการขมวดคิ้วใส่มือที่ผมยังคงทำท่ากางประจันหน้ามันอย่างไม่มีเหตุผล คงสงสัยว่าผมจะยกมือห้ามมันทำไม ผมเลยรีบลดเก็บมืออย่างรวดเร็ว เเต่สายตาคนตรงหน้าก็ยังจ้องกลับมาแบบเขม็ง ...... อะไรอ่ะ มีอะไรก็ช่วยพูดออกมาเถอะโว้ย ! ..กูกลัว!!

"ตกลงนี่นายคิดจะตอบชั้นสักคำถามไหม"

ไม่น่าไปคิดในใจให้มันพูดเลยครับ....เอาไงดี ขอเวลาคิดคำตอบปรนัยก่อนนะ ติ๊กต๊อกๆ ให้ทาย ก.ไก่ กูเมา.... ข.ไข่  กูโง่.... ค.กูซวย..... ง.งู ถูกทุกข้อ..... เชิญเลือกเลยครับ เเอร๊

“...............................”

“...............................”

ไอ้หล่อยังคงจ้อง ในขณะที่ผมกำลังกลืนน้ำลายเอื้อกๆๆเพราะอยู่ๆก็เป็นโรคใบ้กระทันหัน  หูก็เเว่วๆเหมือนได้ยินเสียงคนพูดคุยกัน ฟังจากคลื่นความถี่เสียงท่าทางจะมีกลุ่มผู้ชายกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาปลดปล่อยขีปนาวุธกันครับ โอ๊ะ ได้การล่ะ!!

"เอ่อ....ฉันว่าเราสองคนออกไปคุยกันข้างนอกดีกว่าไหม" ผมรีบเสนอทันควัน เดี๋ยวเกิดฆาตกรรมในห้องน้ำจะไม่มีพยานรู้เห็น ตอนนี้มีคนมาเเล้ว ผมต้องรีบออกไปครับ อย่างน้อยคนอื่นจะได้รู้ว่าใครอยู่กับผมเป็นคนสุดท้าย  อีกอย่าง คือขอผมอธิบายสภาพห้องน้ำอันสุนเเสนจะโรเเมนติกนี่หน่อยเเล้วกันนะครับ คือมันมีขนาดเล็กมาก เเคบพอๆกับตู้โทรศัพท์อ่ะครับ เเล้วผู้ชายตัวใหญ่สองคนยืนด้วยกันในนี้นี่โคตรเบียดเลยครับ.....ออกไปข้างนอกดีกว่านะ...ทุกคนคร้าบฉี่นานๆนะคร้าบ จางอูยองอยู่ในนี้ ยู้ฮู้ววววว

คิดเเล้วทำเลย ผมยื่นมือจะไปปลดล็อคประตูเพื่อออกไป เเต่....

"เดี๋ยว" ไอ้หล่อมันเข้ามาขวางครับ "ออกไปตอนนี้ คนอื่นจะคิดว่านายกับฉันเข้ามาทำอะไรกันในนี้ห๊ะ" มันกระซิบบอกเสียงห้วน พร้อมกับรั้งเอวผมเอาไว้เเล้วดึงผมให้กลับเข้ามาใกล้ตัวมัน เชททททททท เเล้วดึงมาซะใกล้ ถ้าหวั่นไหวนี่อย่ามาเล่นตัวทีหลังนะ

 
"โอ เค งั้น อยู่ ที่ เดิม..." ผมพยักหน้าหงึกหงัก ไอ้หล่ออยู่ท่าเดิมสักพักก่อนจะยอมปล่อยตัวผม ว่าเเต่ถ้าออกไปคนอื่นเขาจะคิดว่าผมกับมันเข้ามาทำอะไรเหรอครับ? ก็บอกเขาไปว่าเข้ามาซ่อมท่อได้อ๊ะเปล่าอ่ะ....เเต่ท่าทางจะไม่ได้ เพราะมันทำหน้าเครียดใส่ผมครับ โอเคครับท่าน ผมถอยครับ ถอยยาวโลด (ยาวไม่ได้อีก เเม่งติดส้วม) เรามายืนทำโรเเมนติกกันในนี้ก็ได้เนาะ กลิ่นออกจะห๊อมหอม ท่าทางไม่ได้ล้างมาหลายวัน

เเต่เอาจริงๆ ถ้าออกไปเเล้วคนอื่นเข้าใจผิดว่าผมกับไอ้หล่อเข้ามาทำ....อะไร... นี่ผมก็ไม่เสียหายนะครับ คือไอ้หล่อนี่มันหล่อของจริงครับ ถ้าคนอื่นจะเข้าใจผิดเเบบนั้น ผมก็ยังได้หน้าที่หาได้หล่อขนาดนี้ครับ เเต่เอาเถอะผมสงสารไอ้หล่อมันอ่ะ เดี๋ยวคนอื่นจะสงสัยว่าหน้าอย่างมันทำไมมันหาได้เเค่นี้....

“ ....เอ่อ .... “

ที่พูดอึกๆอักๆนี่ ออกตัวก่อนว่าไม่ใช่ว่าไม่กล้านะครับ .... ผมเป็นคนขี้เกรงใจ...เท่านั้นแหละ...

"นั่งไหม" ผมผายมือไปที่โถส้วมเชื้อเชิญราวกับว่ามันคือเก้าอี้บุกำมะหยี่ กลัวไอ้หล่อมันเมื่อยครับ ไม่รู้ทำไมต้องเกรงใจ ไม่เข้าใจตัวเองครับ เเต่เห็นหน้ามันเเล้วผมรู้สึกเหมือนอยู่กันคนละชนชั้นยังไงพิก๊ล เหมือนเป็นหน้าที่ที่ผมจะต้องเทคเเคร์ดูเเล เเต่ท่าทางผมจะถามอะไรประหลาดไปหน่อย อีกฝ่ายเลยเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มองหน้าผมเขม็ง ...…

"นั่งบนส้วมอ่ะนะ"

เปล่า ให้นั่งบนหัวกูมั้ง เเหม ก็นั่งบนส้วมสิคร้าบบบบ

"นายนั่งไปเเล้วกัน" มันว่า โอเคครับ ผมนั่งเเล้วกันนะครับ คุณยืนผมนั่ง ไม่กล้าขัดศรัทธา คือไม่ได้กลัวนะ เเต่เกรงใจตามที่บอก

"ตกลงนายคือเพื่อนเจย์?" เปล่า เป็นรุ่นน้อง....ในใจคิดอย่างนั้นเเต่หน้านี่พยักไปเเล้ว

"ชื่อเต็มว่าอะไร"

"ห๊ะ?"

"ชื่ออูยอง เเล้วไม่มีนามสกุลหรือไง"

"อ้อ จาง อูยอง"

"อายุเท่าไหร่"

"20"

"........"

"........"

"เรียนอยู่ใช่ไหม"

"อื้อ"

"คณะอะไร"

"นิเทศน์"

เชทททท มึงเอาชื่อพ่อกูด้วยไหมคร้าบ....เอาเลขที่บัตรประชาชนกูม๊ายยย ซักกูขนาดนี้ คนข้างนอกเเม่งฉี่อยู่ใกล้เเค่เนี้ยยยย มันจะไม่ได้ยินเสียงกูกับเมิงคุยกันเลยคร้าบบบบบ

นินทาในใจไปอย่างนั้นเเหละครับ ไม่ได้พูดออกไปหรอก....ตอนนี้ผมอดไม่ได้ที่จะเหล่ๆมอง โอย ยอมรับเลยครับว่าไอ้หล่อนี่หน้าตาดีจริงๆ ยิ่งมองก็ยิ่งเคลิ้ม .. เอ่อ ผมหมายถึงผมอิจฉาริษยาอ่ะ อาจจะอยากมีหน้าตาแบบนี้บ้าง....ล่ะมั้ง ... เเต่พ่อเเม่ช่างปั้นจริงๆว่ะ ปั้นยังไงได้คิ้วเเบบนี้ ตาเเบบนี้ จมูกเเบบนี้ ปากเเบบนี้เนี่ย เเต่มันหล่อจริงๆนะ เเถมผิวนี่โคตรวิ้ง นี่มึงกินโอโม่เป็นอาหารเช้าเปล่าว้า ทำไมมึงเรืองเเสงได้อ่ะคร้าบ

".....ว่าไง" มันถามผม ว่าเเต่....ถามว่าอะไรนะ เมื่อกี๊เผลอมัวเเต่ตะลึงงึงงันกับความหล่อผิดมนุษย์ไปหน่อยก็เลยไม่ทันได้ฟัง

"หา?"

"ฉันถามว่ามองฉันขนาดนั้น นายเป็นอย่างว่าหรือไง"

ไอ้หล่อถามผมคิ้วขมวด ผมสะดุ้งทันควัน โอโหเเม่งถามโคตรตรงครับ เเต่ถามอย่างนี้หมายความว่าไง ถามอย่างนี้ต่อยกันเลยดีกว่า เดี๋ยวเอาน้องเจสสิก้ามายืนยันเลยว่าผมเป็นอย่างว่าหรือเปล่า?

"เปล่า ฉันเเค่สงสัยว่าทำไมนายรู้จักกับพี่เจย์" ก็เเค่คิดในใจเหมือนเดิมครับ ปากก็ตอบอีกอย่างไป

"เรื่องมันยาว ขี้เกียจเล่า" ไอ้หล่อว่า โอเคครับ ผมไม่ซักเเล้วครับ...เเล้วไอ้หล่อมันก็ยื่นอะไรบางอย่างมาให้ผม
"ฝากคืนเจย์ด้วย" มันว่า พร้อมกับยื่นมือถือสีขาวใส่มือผม "เขาลืมไว้" ต่อด้วยการอธิบายสั้นๆ....
"เเล้วพี่เจย์ไปไหนอ่ะ"
"..........." ไอ้หล่อเงียบ "เดี๋ยวก็มา"

เเล้วทำไมมันต้องพูดกับผมไปด้วยทำหน้าดุไปด้วยวะ....

... อึดอัดชิบเป๋ง ...

เเต่สักพักก็ชักสงสัยว่าไม่รู้ว่าที่อึดอัดเพราะบรรยากาศที่มันอึมครึม ..... หรือจากกลิ่นตุๆกันแน่ .......

ผมทำจมูกฟุดฟิด ...กลิ่นชักรุนเเรงขึ้นทุกที....เเล้วเสียง ตุ๋ม เบาๆก็ดังขึ้นเเว่วๆ...ทำผมเลยตระหนักว่าห้องข้างๆนี่เเหละฮะคนร้าย ! เเม่งงงงง มึงส่งเเฟกซ์ใช่ไหม ใช่ม๊ายยยยยยย

ผมเหลือบขึ้นไปมองร่างสูงที่ยืนอยู่ไม่ห่าง ...แอบเห็นสายตาที่ยังคงจ้องมาแบบเขม็ง ..แถมคิ้วขมวดด้วยหวะ ... เอ่อ ขอโทษนะครับ ห้องข้างๆนี่เขาส่งเเฟกซ์อ่ะ ผมไม่เกี่ยวนะ เมื่อกี๊ก่อนลากนายเข้ามาฉันยังไม่ได้ทำอะไรกับส้วมเลยนะ....ตอนเข้ามาในห้องน้ำว่าจะฉี่เเต่เห็นไอ้ชานมันเเว๊บๆ เลยผลุบเข้ามาซ่อนในห้องส้วม ยังไม่ทันจะปล่อยเเอลกฮอลล์ลงสู่คอห่านก็ได้ยินเสียงเคาะประตูเนี่ย......เเต่จะว่าไปเเม่งคิดขึ้นมาเเล้วก็ปวดอีกเเล้ว....โอ๊ยยย เมื่อกี๊มัวเเต่ตกใจเลยฉี่หด เเต่ตอนนี้ไม่ไหวเเล้วเว้ยยยยยยิ่งคิดยิ่งปวด!!!

ผมบอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าผมเมาเเล้วปวดฉี่เนี่ย ผมต้องปล่อยนะครับ ถ้าไม่รีบปล่อยล่ะมันก็จะ....

ผมลุกขึ้นยืนจากโถส้วม เเล้วกระโดดเหย็งๆ ไอ้หล่อทำคิ้วขมวดเเล้วถาม

"เป็นอะไร?"

"คือ เราออกไปเถอะ"

"อย่าเพิ่ง คนยังเยอะอยู่"

เชททททท เเม่งจะรอผับปิดค่อยออกป่ะวะ....

"ไม่ไหวเเล้ว ไม่งั้นเเย่เเน่!!"

"เป็นอะไร ทำไมหน้าซีดๆ...." ไอ้หล่อว่าพลางเขยิบเข้ามาใกล้เเล้วเเล้วถามเสียงตกใจ....อ่ะเเน่ะ เป็นห่วงอ่ะดิ กิ๊วๆ....ใจดีเหมือนกันนะเรา เเต่เฮ้ย ออกไปไกลๆก่อน คือเเบบ ตอนนี้...ไม่ไหว....เอ่อ ผมบอกไปยัง มันเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่เมา คือถ้าผมเมาเเล้วไม่ได้ปล่อยล่างเนี่ย...ท้องไส้ผมจะเริ่มปั่นป่วน  แล้วผมก็...จะ

"เฮ้ยหลบ....อุ๊บ....อ๊อก   ไม่ไหวแล้ว.......”

เเต่ไม่ทันเเล้วครับ....เเล้วผมก็....นั่นเเหละฮะ อย่างที่พวกคุณคิด.....

ไอ้หล่อที่ผละช้าไปหน่อย ก้มลองมองสภาพเสื้อเชิทที่ถูกผมอาเจียนใส่เเล้วเงยหน้ามามองผมสีหน้าเครียดเขม็ง...

เฮือกกกก......ผมกลืนน้ำลายเอื้อก.....
ซ......ซวยเเล้วกรู....


+++++++++++++++++++++++++++++++++++

เเล้วจะมาต่ออีก 50 % ค่ะ (อีกเเล้วเรอะ!!!!)

เป็นเเทคเจย์ ตบท้ายด้วยคุณด้งอีกนิดหน่อย

“บรรพบุรุษพวกมึงเป็นนกหวีดหรือไงวะ!”

จัดไปหนึ่งดอก.....

"มองไม หน้ากูเหมือนป๊ะมึงเหรอ อยากมีเรื่องก็ตัวๆเลยดีกว่ามา"

ดอกที่สองจัดให้.....

ผมได้แต่ยืนเหนื่อยใจมองคนที่วางท่านักเลงใหญ่โตทั้งที่ตัวก็เเค่เนี้ยยยยยย.......

ถอนหายใจหนักๆ...ก่อนจะเดินไปดึงให้คนตัวเเค่เนี้ยยยยออกมาจากระยะฟาดฟัน ใจร้อนจริงลูกใครเนี่ย....

จริงๆ ไอ้กลุ่มเด็กเวรพวกนี้มันก็เเซวทุกคนที่เดินผ่านน่ะเเหละ ใครเคยมาเที่ยวเเถวนี้รู้กันดี ผมก็เตือนเเล้วว่าอย่าเดินเข้ามาในซอยนี้เเท้ๆ ดีที่ไอ้กลุ่มที่มันออกปากวี๊ดวิ้วเเซวน่ะมันก็ดีเเต่ปาก ไม่งั้นผมก็ไม่รู้ว่าห้ารุมสองน่ะจะไหวไหม เเม้จะค่อนข้างมั่นใจว่าคนตัวเเค่เนี้ยยยยยก็หมัดหนักพอดู เพราะพิสูจน์กับตัวมาเเล้วก็เถอะครับ

 
"เฮ้ย ปล่อยกูเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย เเล้วเลิกตามซะทีดิวะ โดนต่อยไปไม่จำเลยใช่ไหมห๊า!!"

เอ้าดิ้นให้หลุด เเค่จับข้อมือเเค่เนี้ยยยยยยเองนะ เเน่จริงดิ้นให้หลุดสิ....เเต่ประโยคสุดท้ายที่พูดเนี่ย พูดทำไม นึกเเล้วมันเจ็บจี๊ดขึ้นมาที่ฟากเบ้าตาซ้ายเลยนะเนี่ย...

ครั้งสุดท้ายที่ผมโดนต่อยนี่คือสมัยอนุบาลเลยนะครับ  ใครๆก็รู้ว่าอคเเทคยอนน่ะใจเย็นจะตาย ไม่มีหรอกจะไปมีเรื่องกับใครเขา เเล้วกะอีเเค่ช่วยปลดน้องคิตตี้ออกให้ ก็มันเอาออกยาก ไม่ได้ตั้งใจจะหาเศษหาเลยอะไรเลยนะเนี่ย สาบานจริงจริ๊ง ไม่รู้ทำไมต้องลงไม้ลงมือ กะอีเเค่จมูกเฉียดเเก้มนิดเดียวก็ต่อยสวนขึ้นมาซะงั้น เเถมยังกระชากน้องคิตตี้ไร้โบว์ของผมซะหัวหลุดกระจาย ตอนลงจากรถก็กระเเทกประตูปิดซะเเรง เเล้วยังต่อด้วยถีบประตูรถซะสีชมพูถลอกอีก

.....สีชมพูพาสเทลสั่งทำคันเดียวในโซลเลยนะครับ ทำงี้ได้ไง จะเอาเรื่องเเล้ว เกือบเเล้วๆเห็นเเก่เเก้มเนียนดีหรอกนะ เลยปล่อยให้ลอยนวลเนี่ย

"เว้ยยยย ปล่อยดิวะะะะะะะะะะ" ฮึดฮัดอยู่ครู่หนึ่งจึงหยุดดิ้นหายใจหอบๆตาขวางอีกเล็กน้อย อะไรๆ เอ้า เเน่นักก็ดิ้นให้หลุด....โอ๊ะ...ผมรีบปล่อยข้อมือทันทีที่เห็นคนตัวเล็กนั่นกำลังยกเท้าขึ้นมาหวังจะเตะผ่าหมากลูกชายสุดที่รัก....

"เฮ้ย เเค่บอกว่ายังไม่ตัดทิ้งเเค่เนี้ย นี่คิดจะเลาะออกให้ฟรีเลยเหรอ จริงๆก็ขอบคุณในความหวังดีนะเเต่ตามทฤษฏีเเล้วเเรงเตะเเมวเเค่นี้....ไม่ได้ผลหรอกน่า" ผมเเกล้งทำหน้าเครียดเเล้วโบกมือปัดๆ เเต่อดหัวเราะในใจไม่ได้เมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มถกเเขนเสื้อ

"กูว่าเมิงอย่าทฤษฎีเลย มาให้กูเตะพิสูจน์ว่าจะหลุดจริงไหมดีกว่า มามา" ทำหน้าหาเรื่องเต็มที่ เอ้าขู่เข้าไป ใครจะกลัวเนี่ยใครจะกลัว มายืนตัวเตี้ย ตัวเล็ก ผิวขาวๆ หน้าหมวยๆ ตาขวางๆ ขู่ฟ่อๆ น่ากลัวตายล่ะ ไอ้ท่าทีกร่างๆเนี่ย ตัวก็เล็กกว่ากันเห็นๆยังจะอวดดีอีก เห็นแล้วมันน่า….(น่าอะไรดีครับ? ผมขอกลับไปคิดก่อนเพราะมันน่า......หลายอย่างเลย ฮ่าๆ)

ผมล่ะอยากโทรศัพท์ไปถามคุณย่าจริงๆ เลี้ยงหลานด้วยอะไรเหรอครับ ถึงได้ซ่า...ได้ขนาดนี้ ให้น้ำตาลมากไปหรือเปล่า ถึงได้ดุซ้า......เเต่ก็น่าเก็บเอาไปเลี้ยงนะครับ....เอาไปสู้กับไอ้เหมียวที่บ้าน ขยันทำผมเจ็บเเสบไม่ทิ้งกันเล้ย

เมื่อกี๊นี้ก็ทีเเล้ว เกือบเเล้วเชียวครับใน NB CLUB (ที่เจ้าตัวก็ยังไม่รู้จนถึงตอนนี้ว่ามาผิดสาขา ก๊ากกกก อันที่จริงป้ายร้านเเถวนี้ก็เขียนคำว่าฮงเเดเต็มไปหมดนะครับ เเต่ท่าทางคนที่มาจากซีเเอทเทิลเหมือนจะอ่านไม่ออก) ตอนจะเข้าผับก็กว่าจะได้เข้า เพราะหน้าเด็กเลยโดนคนคุมประตูนึกว่าเป็นเด็กมัธยมหนีเที่ยวครับ...เเละไม่รู้ว่าไปทำอีท่าไหนถึงทำมือถือหาย โวยวายใหญ่ เดินหาคนที่ตัวเองนัดซะทั่วผับก็ไม่เจอ (คงจะเจอหรอกครับ) สงสารก็สงสารนะเนี่ย ไม่อยากเเกล้งเล้ย เเต่ตาข้างซ้ายที่มันยังเจ็บตุบๆเพราะเเรงชกของใครบางคน มันทำให้ผมได้เเต่เดินตามหลังคนเหวี่ยงเพราะหาเพื่อนไม่เจออย่างอารมณ์ดี เเต่ก็อารมณ์ดีได้ไม่นานหรอกครับ ไม่รู้ว่าซวยหรืออะไร คนขี้เหวี่ยงเขาเดินไปชนกับคนอื่นเข้าให้ซะงั้น ก็เข้าใจว่าผับมันมืด เเต่จะไม่มีปัญหาเลยถ้าไอ้นั่น
มันไม่ได้เมา....คนเมาเจอคนเหวี่ยง....เกือบจะเเลกหมัดกันในผับเเล้ว.....ดีที่ผมเข้าไปห้ามเเละทั้งลากทั้งบังคับให้ออกมา ก็ฝั่งนั้นเอาเพื่อนมาเยอะนี่ครับ...เดี๋ยวคุณย่าเอาผมตายเลย ไม่ดูเเลหลานเค้าเนี่ย...

หาเรื่องเก่งเสียจริง ผมชักสงสัยว่าคนคนนี้อยู่รอดปลอดภัยจนอายุ 23 ได้ไงว้าเนี่ย

"โว้ยยยย จะตามกูมาทำไมนักหนาวะ"
"อะไร? ใครตาม ขี้ตู่นะเนี่ย คนเขาเดินเล่นเฉยเฉย.....อย่าหลงตัวเองดิ" ผมว่า
"เเล้วสำนึกซะบ้างว่าใครช่วยให้ไม่ต้องโดนยำในผับ"
"ใครใช้ให้มึงช่วย เฮ้ย หยุดอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องตามมาอีกนะเว้ย" หันมาชี้นิ้วเป็นทำนองสั่งให้ผมหยุด....ผมจะเชื่อดีไหมครับ ผมจะเชื่อดีอ๊ะเปล่า.........เเต่เชื่อก็กลัวสิ...ใช่ไหมครับ?

ผมเเกล้งหยุดอยู่สิบวินาทีถ้วนเเล้วก็เดินตามหลังต่อ คนตัวเล็กนั่นหันมาเหล่ด้วยสายตาอาฆาต เเต่ดูท่าก็คงจะปลงเเล้วว่าทำอะไรกับความหน้าด้านหน้าทนของผมไม่ได้ เลยเเค่ชี้หน้าเเล้วทำท่าประมาณว่าถ้ามาเดินใกล้มึงตาย....

ผมเดินตามอยู่เเป๊บเดียว เจย์ก็เลี้ยวเเวะเข้าร้านตอกโบกีข้างทาง....อืม...เดินหาเพื่อนประสาอะไรเนี่ย มีอารมณ์กินด้วย

เขายิ้มให้คุณป้าเจ้าของร้าน เเถมทักทายด้วยนะครับ ผมขอยืนยันอีกทีว่าเวลาคนๆนี้ยิ้มที่นี่ทำให้คนมองรู้สึกเหมือนถูกเเบล็คโฮลล์ดูดไปจริงๆ....ถ้ายิ้มบ่อยกว่าเหวี่ยงก็คงจะดี.....เจย์ยืนลังเลอยู่นานสุดท้ายก็หยิบขนมปังไส้กรอกทอดเสียบไม้ขึ้นมา ราดซอสมะเขือเทศเเล้วก็กัดหงับ ผมเดินเข้าไปยืนข้างๆ เเน่นอนครับ...คนรังสีอำมหิตเเรงกล้ารีบหันขวับมามองหน้าผม เเล้วตวัดตาขวางๆใส่

"เฮ่ย ไปกินร้านอื่นเลยไอ้ตุ๊ด" อีกเเล้ว คำก็ตุ๊ด สองคำก็ตุ๊ด เดี๋ยวก็เป็นตุ๊ดซะจริงๆซะเลยนี่ฮ้า.....ผมไม่สนใจที่ออกปากไล่ เเต่หันไปคุยกับป้าเจ้าของร้านเเทน

"ป้าครับ จากสัญชาตญาณเเล้วผมว่าร้านป้าน่าจะอร่อยสุด ใครจะไปกินร้านอื่นให้โง่ใช่ไหมครับ? ผมเอาตอกโบกีจานนึงครับป้า" ป้าเจ้าของร้านหัวเราะถูกใจเมื่อได้ยินที่ผมพูดก็เลยให้ตอกโบกีปริมาณมากพิเศษกับผม มีผลทำให้คนข้างๆผมมองมาอย่างเคืองๆ ฮ่าฮ่า เรื่องเข้าหาผู้ใหญ่ผมนี่ที่หนึ่งเลยครับ ไม่งั้นคุณย่าบ้านนั้นจะเข้าข้างผมขนาดนั้นเหรอ...

"เฮอะ ตุ๊ดขี้ประจบ" บ่นพึมพัมงุบงิบอยู่คนเดียว เเล้วก็หยิบปลาเส้นเเบบไม่เผ็ดกินเป็นไม้ต่อไป...สังเกตุเเล้วนะครับ ดูเหมือนจะหยิบเเต่อะไรที่ไม่เผ็ดมากินทั้งนั้นเลย อย่าบอกนะว่ากินเผ็ดไม่ได้....ฮ่าฮ่า ผมนินทาในใจเเล้วก็รู้สึกได้ว่าเหมือนมีรังสีสายตามองมา หันขวับเลยเห็นคนตัวเล็กจ้องกันเขม็ง

“อะไร จ้องกันขนาดนี้เดี๋ยวเก็บตังค์นะ” ผมเเซวทีเล่นทีจริง ไม่ได้บังอาจนึกว่าเขาจะมองเพราะความพิศวาสอะไรหรอกนะครับ เพราะสายตานี่เชือดเฉือนน่าดู
"ทำไม? มึงเป็นเมียงูเหรอถึงมองเเล้วต้องเก็บตังค์ห๊ะ" รีเเอคชั่นเเจ๋วเหมือนเดิม เยี่ยม!
"กูมองหน้ามึงเพราะรู้สึกสงสัยว่าหน้ามึงนี่มันโคตรเข้มเลย ตัวก็สูงยังจะเป็นตุ๊ดอีก...เเต่เอาเหอะ เห็นสภาพรถเเล้วปลงว่ะ บอกไว้ก่อนนะ กูเล่นมึงเเน่ เเต่ขอไปนอนคิดเเผนก่อน" เจย์ว่าเเล้วทำหน้าฝากไว้ก่อน....อะไรกันนี่อุตส่าห์บินมาจากอเมริกาไม่ได้นอนคิดเเผนมาก่อนเหรอคร้าบ...

"ไม่เป็นหรอกเมียงูอ่ะ เป็นเมียคนเเถวนี้ดีกว่า~" ผมเเกล้งหยอดอีกหนึ่งดอก เลยโดนคนข้างๆทำท่าจะอ้วกใส่
"จะอ้วก! ถามจริงตกลงนี่มึงชอบกูจริงๆใช่ไหมเนี่ย"ถามเสียงจริงจัง...ผมนิ่งไปนิด...จริงๆน้องโซฮีก็ถามผมนะครับ ตอนที่ผมไปส่งน้องเขาไปหายูบินน่ะเเหละ คนสวยเขาคาดคั้นผมจนผมยอมบอกเรื่องจริงทั้งหมด เเถมมีการถามผมด้วยว่าที่ผมเเกล้งน่ะ เพราะผมชอบพี่ชายเขาใช่ไหม

ผม...ไม่ได้ตอบอะไรครับ...ยอมรับว่าถูกใจ เเต่ไม่ได้เเปลว่าชอบ...เเค่วันเดียวผมคงไม่ฟันธงความรู้สึกตัวเองขนาดนั้นหรอก อีกอย่าง...

"พี่เเทค...บอกไว้ก่อนนะว่าพี่เจย์เป็นมนุษย์ผู้ชายคนสุดท้ายบนโลกที่จะชอบผู้ชายด้วยกัน พี่รู้ไว้ด้วย"

ผมหันมาจ้องตาเจย์ที่รอคำตอบก่อนจะยิ้มเเล้วเเกล้งกระพือขนตา(ที่ไม่มี)ใส่คนข้างๆ

"ถามอย่างนี้เเทคซี่ก็เขินเเย่สิฮ้า..."

เเละก็เป็นอย่างที่คาดครับ คนข้างๆทำหน้าเหมือน...เหมือนอะไรซักอย่างที่ผมอธิบายไม่ได้ บอกได้อย่างเดียวคือโคตรฮา ก๊ากกกกก เจย์สบถเเล้วก็รีบเดินหนีออกไปทันทีเลย ฮ่าฮ่าฮ่า อ้าวเฮ้ย เเล้วนี่ไม่คิดจะจ่ายเงินหรือไงเนี่ย

หันไปมองป้าที่มองมาที่ผมอย่างช็อคๆ ท่าทางป้าคงนึกไม่ถึงว่าหน้าตาเเละสารร่างอย่างผมจะทำอะไรทุเรศเเบบเมื่อกี๊ลงคอ ผมยิ้มให้ป้าเเละไม่คิดจะเเก้ความเข้าใจผิดใดๆ รีบจ่ายเงินทั้งส่วนของผมเเละของเจย์เเล้ววิ่งตามคนที่เดินจ้ำอ้าวไปไกลเเล้วอย่างอารมณ์ดี

"เฮ้  รอเเทคซี่ด้วยสิฮ้าาาาา~~"

.

.

.

.

"พี่เเทค...บอกไว้ก่อนนะว่าพี่เจย์เป็นมนุษย์ผู้ชายคนสุดท้ายบนโลกที่จะชอบผู้ชายด้วยกัน พี่รู้ไว้ด้วย"

เสียงเตือนของน้องโซฮียังก้องอยู่ในหัว ผมยังจำได้ว่าไอ้คุณที่นั่งอยู่เบาะหลังรีบเขยิบมา็กระซิบเสียงกวนโอ๊ยว่าอะไร...

"เฮ้ยเเทค ยังมีหวังว่ะมึง"  ไอ้คุณว่าน้ำเสียงร่าเริง 

"ดีนะเนี่ย....ที่มึงเป็นตุ๊ด ไม่ใช่ผู้ชาย..."

.

.

.

.

TBC

DIY'S TALK

ขอโทษที่ทำให้หลายคนผิดหวังนะคะ เห็นยอดวิวเมื่อวานเเล้วรู้สึกผิด ขอโทษที่ทำให้รอค่ะ

เมื่อวานเฟลกับอะไรหลายอย่างเลยเเต่งตลกไม่ออก เเถมปวดตาตุ๊บๆมาตั้งเเต่เมื่อคืน ท่าทางจะใช้คอมในความมืดมากไปหน่อย ตาเจ็บเลย จ้องหน้าโน๊ตเเพดนานๆเเล้วปวดมากเลยอ่ะ T^T ไม่ไหว สุดท้ายเลยเเต่งมาต่อได้นิดเดียวเองไม่มีคุณด้งด้วย เเต่ยังไงก็ยังอยากเอามาลงก่อน ยังไงติดไว้พาร์ทหน้าเเล้วกันนะคะ  ขอบคุณทุกคอมเมนท์ล่วงหน้าค่ะ ^_^