[2PMFic] Ranma3/4 : EP8,KD&TJ

posted on 07 Dec 2009 04:06 by 2pmtime in Ranma

 

   

 

 

 

Ranma 3/4

Couple : Taecyoen X Jay ,
Nichy X Wooyoung X  Chansung

Writer : diy (ดีไอวาย)

 

สารบัญ

OPV ประกอบ Fiction

2PM Couples - OPV By diy

[2PMFic] Ranma3/4 : Intro,TJ&KD

[2PMFic] Ranma3/4 : EP1,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP2,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP3,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP4,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP5,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP6,KD&TJ

[2PMFic] Ranma3/4 : EP7,KD&TJ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chapter 8

 

 

เชื่อไหมครับ? ต่อให้เอลตัน จอห์น ออกมานุ่งจีสตริงเเล้วเต้นรูดเสาต่อหน้า...ก็ยังดูเกย์น้อยกว่าผมในตอนนี้เลย

ถ้านี่เป็นฉากในหนังสักเรื่อง กล้องคงจะจับภาพมาที่หน้าผมเป็นอันดับเเรกก่อนจะค่อยๆซูมภาพออกไปเป็นวงกว้าง ปรากฎเป็นภาพผมนั่งหน้าซีดอยู่บนโต๊ะสอบสวนที่ทั้งห้องมืดสนิทมีเพียงเเสงจ้าจากโคมไฟดวงเล็กๆจ่อมาที่ผมเพื่อกดดันคาดคั้น จนในที่สุดผมก็ต้องยอมสารภาพออกมาจนได้ว่ารู้สึกตัวว่าเริ่มสนใจผู้ชายมาตั้งเเต่ขึ้นชั้นประถม

ฮืออออ ไม่ใช่โว้ยยยยยย....

ใครก็ได้เหอะ ช่วยเอาผมออกไปจากสถานการณ์เเบบนี้ที!!

 

 

.

.

.

.



"เฮ่ย ปล่อยอูยองดิวะ!"

เสียงตะคอกหงุดหงิดบอกไอ้ชานซองขณะที่มือก็พยายามกระชากผมให้หลุดออกจากอ้อมกอดของไอ้หมีตัวใหญ่ เเต่ก็อย่างว่าเเหละครับ....ไอ้ชานมันยิ่งกว่าตุ๊กเเก มันเกาะผมไว้ได้อย่างเหนียวเเน่นหนึบ จนเเงะออกยากยิ่งกว่าหมากฝรั่งติดพื้นรองเท้าเสียอีก

"อย่ามาเเย่งอูยองนะ!!"

ชานซองมองจุนโฮตาขวางแบบประกาศความเป็นศัตรู (ซึ่งผมก็เห็นมันสองคนประกาศกันมาตั้งนานเเล้ว) พร้อมกับรั้งผมเข้าไปกอดเเน่นกว่าเดิม อ่อก...กูรู้ว่าเมิงหวงกูนะชานซองนะ เเต่ถ้าซี่โครงกูหักตาย เมิงจะรับผิดชอบยังไงห๊าไอ้เด็กโข่ง!!

ว่าเเต่จุนโฮมายังไง มาตอนไหน อย่าเพิ่งงงทำหน้าเครียดครับ เพราะผมรับประกันได้เลยว่าพวกคุณจะทำหน้าเครียดสู้หน้าจุนโฮตอนนี้ไม่ได้เเน่ๆ....

อ้อ เเล้วตอนนี้ผมอยู่ที่ไหนน่ะเหรอครับ?....ก็ยังอยู่ในห้องน้ำที่เดิมน่ะเเหละ  ถึงไอ้หล่อจะจากไปโดยทิ้งซากศพผมไว้กลางสี่เเยกอย่างไม่สนใจใยดี เเต่จุนโฮที่ผมก็ยังงงจนถึงบัดนี้ว่าโผล่มาได้ยังไงวะ ก็กำลังพยายามจะช่วยชีวิตผมด้วยการเพิ่มเเรงกระชากผมออกมา ( ส่วนพี่ซึลองตามไอ้หล่อออกไปเเล้วครับ ) จนในที่สุดผมก็หลุดออกมาจนได้ เเต่ชานซองมันก็ยังคว้าเเขนผมไว้ได้ครับ ตอนนี้ผมเลยถูกจุนโฮดึงเเขนซ้าย ชานซองดึงเเขนขวา เเย่งกันดึงเเบบไม่เกรงใจข้อต่อตรงหัวไหล่ของผมเลย

หลายสายตามองมาที่พวกผมอยากรู้อยากเห็น ก็ไอ้พวกเกาหลีมุงน่ะเเหละ ท่าทางจะอยากรู้ว่าผมจะเลือกใคร ไอ้พวกนี้เเม่งเข้ามาฉี่ได้คุ้มชิบหาย ดราม่าไม่จบเเม่งไม่ยอมหยุดฉี่  เอ่อ...เเต่อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ สภาพตอนนี้เหมือนผมกำลังอยู่ในสถานการณ์ 'ศึกชิงนาย' โคตรๆเลยว่ะ จางอูยองเมิงป็อปปูล่าขนาดนี้ตั้งเเต่เมื่อไหร่ครับเมิง


ทั้ง'ปล่อย'กับไอ้หล่อ

ทั้ง'จูบ'กับไอ้ชาน

เเล้วยังมาโดนผู้ชายสองคน'เเย่ง'อีก....


ป๊อบโคตรๆ....


เเล้วคู่กรณีเเต่ละคนไม่ใช่ธรรมดาด้วยนะครับ คนหนึ่งหล่อเทพ อีกคนก็หน้าอย่างกับลูกครึ่งอิตาลี่ ส่วนอีกคนก็หน้าเหมือนเรน....นี่ถ้าน้องเจสอยู่ในเหตุการณ์ด้วย อาจจะถึงขั้นน้ำตาไหลพรากให้กับความ So hot ของผมเเหงๆ    

"เฮ้ย ไอ้ชานซอง กูบอกให้มึงปล่อยเพื่อนกูไงวะ!!"

จุนโฮชักโมโหมากขึ้นเรื่อยๆ เเถมยังออกเเรงกระชากผมเข้าหาอีก ผมเหมือนได้ยินเสียงข้อต่อตรงหัวไหล่ตัวเองลั่นกร๊อบ หวั่นๆเเขนหลุดชอบกล ว่าเเต่ดราม่ารุนเเรงขึ้นเรื่อยๆ เอาล่ะสิ พวกมันเริ่มขึ้นมึงขึ้นกูกันเเล้ว....ชักไม่ได้การ ผมเคยเล่าเเล้วใช่ไหมว่าสองคนนี้เคยเกือบต่อยกันมาเเล้ว เห็นผมอย่างนี้ผมก็รู้สึกเเย่มากเวลาเพื่อนต่อยกันนะครับ

"กูไม่ปล่อย!! อูยองเป็นของกู! ทำไมกูต้องปล่อย!!" ไอ้ชานซองกระชากผมกลับคืนด้วยเเรงไม่เเพ้กัน

"อูยองเป็นของมึงเหี้ยอะไร มึงเป็นเกย์หรือไงวะ ขนลุกว่ะ เฮ้ย!! อูยอง นายเลือกเลยว่าจะเป็นเพื่อนฉัน หรือจะเป็นเพื่อนมัน!!"

อ้าว อยู่ๆโยนขี้มาดื้อๆงี้เลยเหรอวะจุนโฮ เเล้วเมิงจะบอกให้กูเลือกทำม๊ายยยยยยยยย ยังไงก็เป็นเพื่อนผมทั้งสองคนน่ะเเหละ ใครจะไปเลือกได้ครับ!!

"ยังไงอูยองก็เลือกกู!!" ไอ้ชานซองว่าเสียงมั่นใจ เเต่มันทำหน้าเครียด  เเถมยังบีบเเขนผมซะเเน่น
"เดี๋ยวมึงก็รู้!! อูยอง! นายบอกมาเลยว่าเลือกใคร!"  จุนโฮจ้องหน้าผม ท่าทางจะอยากจะเอาชนะชานซองมันมาก

ผมพูดไม่ออกเพราะช็อคกับจุนโฮนี่เเหละครับ จริงๆไอ้ชานมันก็เอาเเต่ใจ มันหวงผมโอเว่อร์มาเเต่ไหนเเต่ไรเเล้ว อันนี้ผมชิน เเต่จุนโฮนี่ปกติใจเย็นกว่านี้นะเนี่ย ทำไมอยู่ๆก็อารมณ์ร้อนขึ้นมาเเบบนี้วะ

ถ้าถามผมนะ ยังไงไอ้ชานมันก็เป็นเพื่อนผมมาตั้งเเต่เด็ก ผมก็ต้องเห็นมันเป็นเพื่อนที่สำคัญที่สุดอยู่เเล้ว เเต่จุนโฮก็ดีกับผมจริงๆนะครับ เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยมีมาเลยมั้ง อันนี้ก็เพื่อนคนสำคัญเหมือนกันอ่ะ เเล้วมันสองคนจะให้ผมเลือกทำไมวะ!! ผมว่านี่เข้าข่ายวัดความสำคัญเเบบงี่เง่าระหว่างเพื่อนเก่าเเละเพื่อนใหม่เเน่ๆ โอ๊ยยยย ปวดหัวเว้ยยยย


"เฮ้ย ไม่เลือกใครทั้งนั้นเเหละ!! เเล้วปล่อยได้เเล้ว เเขนจะหลุดเเล้วโว้ย!!"


ผมตะโกนใส่พวกมันอย่างเหลืออดแต่ไม่มีใครสนใจ  พวกมันจะรู้ตัวไหมเนี่ย ว่าดึงเเขนผมไว้เเรงเเค่ไหน เเต่ก็ไม่มีใครยอมปล่อยครับ เเถมยังดึงผมหนักเข้าไปอีก

โว้ยยยย นี่ถ้ากูเป็นปาท่องโก๋กูจะไม่บ่นเลย กูจะให้พวกมึงฉีกเเบ่งกูกันคนละซีก จะเอา ไปจิ้มนมข้น จิ้มโอวัลตินยังไงก็ได้ตามสบายเลยสาดดดด เเต่นี่กูเป็นคนนะโว้ยยยย จะดึงกันอีกนานไหมห๊า!!

"โอ๊ย ชานซองปล่อยก่อน!" ผมหันไปพูดกับไอ้ชาน ซึ่งทำให้ไอ้ชานมันช็อคไปเลย หน้ามันตะลึงมาก

"นี่นายเลือกมันมากกว่าฉันเหรอ!!" ไอ้ชานซองโวยขึ้นมาทันที มันจ้องผมเขม็งอย่างไม่เชื่อหู เเถมดูสร่างเมาไปทันตาเลยทีเดียว เอากับมันสิ มีประโยคไหนที่บอกว่าผมเลือกจุนโฮมากกว่ามันวะ

"เฮ้ย ฉันยังไม่ได้เลือกเลย!!"

"ก็นายบอกว่าให้ฉันปล่อยนายอ่ะ!!" อะไรวะ ผมเเค่บอกให้มันปล่อยผมก่อน เพราะมันอ่ะบีบเเขนผมเเน่นกว่าจุนโฮเยอะเลยอ่ะ เเต่ผมยังไม่ทันอ้าปากอธิบายอะไร จุนโฮก็รีบเเทรกขึ้นมา

"เออ! อูยองบอกให้มึงปล่อยก่อน เเสดงว่ากูสำคัญกว่าไง ไอ้โง่! เพิ่งรู้เหรอไงว่ามึงอ่ะทำให้อูยองลำบากใจ!"

ผมอึ้งเเด๊ก! เฮ้ย อะไรเนี่ย วันนี้จุนโฮมันเป็นอะไรวะเนี่ย!! มีอะไรไปสะกิดต่อมเกรียนของจุนโฮครับ หรือก่อนหน้านี้ NB เปิดเพลงเรนใช่ไหม ถึงทำให้เพื่อนผมมันอารมณ์ขึ้นได้ขนาดนี้

"เฮ้ย! จุนโฮพูดอะไรออกมาวะ!!"  

จุนโฮมองหน้าผม ทำหน้าเหมือนกับว่าทนไม่ไหวเเล้วเลยต้องพูด

"นายไม่ต้องพูดอูยอง! ฉันเห็นมันจูบนายเมื่อกี๊เเล้วฉันรับไม่ได้ว่ะ! เนี่ยนะที่บอกว่ามันติดนายเเบบติดเพื่อน จูบขนาดนั้นมันไม่ใช่เเล้ว เพื่อนเชี่ยอะไร ฉวยโอกาสขนาดนี้วะ!!!"

"เเล้วทำไมวะ มึงยุ่งอะไรด้วย มึงมีปัญหาอะไรห๊า!!"


"เออ กูมีปัญหา!! กูไม่พอใจที่มึงจูบเพื่อนกูไงไอ้เวร!!"


พูดอย่างนี้ก็เท่ากับเอาน้ำมันราดเข้ากองไฟชัดๆ ไอ้ชานยอมปล่อยเเขนผมเเล้วครับ เพราะมันเปลี่ยนเป็นกำหมัดเเน่นทำท่าจะถลาจะเข้าชกจุนโฮเเทน ซึ่งจุนโฮก็ทำท่าจะกระโจนเข้าไปเเลกหมัดอย่างไม่ยอมกันเช่นกัน ผมตกใจเลยถลันตัวเข้าขวางพวกมันสองคนเเบบอัตโนมัติ เเละมันก็เป็นเหตุให้....


....พลั่ก!....โอ๊ยยยย


เขาว่ากันว่าถ้าเห็น พายุเข้า ฝนฟ้าคะนอง   คลื่นลมแรง  เรือเล็กควรงดออกจากฝั่งครับ เเต่ซุงไม้ผุๆไม่เจียมบอดี้อย่างผมนี่ดันเสร่อลอยเข้าอ่าวเเบบไม่ดูตาม้าตาเรือเลยโดนซัดจังๆเลย!!


โอ๊ย~ ผมเซออกมายืนนับดาว กุมเบ้าตาซ้ายที่โดนเข้าไปอย่างเต็มรัก ฮือออ กูไม่น่าห้ามเลย รู้งี้ปล่อยให้พวกมันต่อยกันไปซะก็หมดเรื่อง...โว้ยยยย เมื่อกี๊หมัดใครวะ โคตรหนักเลย!!


"อูยอง!!" เสียงพวกมันร้องขึ้นพร้อมกันอย่างตกใจ  ไอ้ชานกับจุนโฮรีบถลาเข้ามาดูผมทันที เเต่เป็นเพราะผมเริ่มรู้สึกโกรธขึ้นมาเหมือนกัน เลยปัดมือพวกมันที่ยื่นมาเเตะมาจับด้วยอารมณ์เคืองสุดๆ

"เพราะมึง!"

"เพราะมึงอ่ะเเหละ!"

เพราะพวกมึงทั้งคู่เเหละโว้ยยย!!! เเต่พวกมันห่วงผมอยู่เเป๊บเดียวจริงๆครับ สักสามวินาทีเห็นจะได้ ก็เลิกสนเเล้วหันมาชี้หน้ากันเเละพุ่งเข้าไปกระชากคอเสื้ออีกฝ่าย ตั้งท่าจะชกกันอีกเเล้ว

ผมก็ไม่อยากจะสนใจนะ ปล่อยให้เเม่งต่อยกันไปเลย  เเต่จิตใจอันดีงามของผมมันดึงร่างอับบอบช้ำ(เว่อร์)ถลาเข้าไปห้ามพวกมันอีกเเล้วครับ ใจนึงบอกกับตัวเองทนไม่ได้หรอกที่จะเห็นเพื่อนลงไม้ลงมือใส่กัน ส่วนอีกใจนึงกะว่าจะอาศัยช่วงชุลมุนต่อยพวกมันคืนสักหมัดสองหมัด เอาให้หายเเค้น (ผมยังไม่รู้เลยว่าเมื่อกี๊หมัดใคร เพราะงั้นเอาคืนเเม่งสองคนเลย) ถ้าโดนจริงๆพวกมันคงเเยกไม่ออกหรอกว่าเป็นหมัดผมหรือหมัดใคร  เเต่ยังไม่ทันเข้าไปคลุกวงในอยู่ๆก็มีแรงกอดรัดรุนแรงเข้ามารวบเอว ดึงตัวผมลอยวืดกลับมาทางด้านหลัง


"เฮ้ย พวกนายชกกันเหรอวะเนี่ย!!" พี่ซึลองที่อยู่ๆก็วิ่งพรวดกลับเข้ามาในห้องน้ำร้องขึ้นเเหวกกลางวงอย่างตกใจ เบิกตาโตเข้าไปห้ามทัพเเยกหมาบ้าสองตัวออกจากกัน...


ครับ พี่ซึลองเป็นคนเข้าไปเเยกสองคนนั้น เเสดงว่าไอ้คนที่มันกอดเอวผมไว้จากด้านหลังนี่ไม่ใช่พี่ซึลองเเน่ เเละไม่น่าใช่ไอ้จุนซูด้วย เพราะถ้ามันตามเข้ามาในนี้จริง ป่านนี้ก็คงคุยอยู่กับกลอนประตูทางเข้าห้องน้ำมากกว่า

 เพราะงั้น.....

 
ผมค่อยๆเอี้ยวตัวหันไปมองหน้าเจ้าของมือที่รั้งเอวผมไว้


กู   กะ  เเล้ว.......


"อยากโดนชกอีกหรือไง! เข้าไปร่วมวงกับเขาทำไม!!" ไอ้หน้าหล่อที่ไม่รู้ทำไมถึงได้โผล่มาอีกรอบทำสายตาดุใส่ผม อะไรวะ ขี้จุ๊อ่ะ ขี้ฮกด้วยอ่ะ ไหนว่าจะกลับเเล้วไงวะ เเล้วกลับมานี่อีกทำไม

ผมเหลือบไปมองใบหน้าหล่อจัดระยะประชิดก็ทำให้หายใจติดขัด ไม่ๆ จางอูยอง ไม่ต้องไปสนใจ....เมินเข้าไว้ ทีเมื่อกี๊ไอ้หล่อมันยังปล่อยผมตายอนาถกลางสี่เเยกอย่างไม่ใยดี  ไม่สนสัญญาณไฟเลี้ยวขวาที่ล่อให้ผมเปิดกระพริบไว้เลย เฮอะ!! ว่าเเต่ผมสงสัยจริงๆนะครับว่าไอ้หล่อมันกลับมาทำไม หรือพี่ซึลองห้ามมันไว้ครับ


"นี่ ปล่อยได้เเล้ว!" ผมร้องบอกไอ้หล่อที่ยังไม่เลิกรั้งเอวผมไว้ ผมก็ไม่ได้จะพุ่งเข้าไปตะลุมบอนกับพวกมันซะหน่อยจะจับไว้ทำไมเนี่ย


"ทำไม? จะเข้าไปห้ามให้ได้เจ็บตัวอีกหรือไง" ไอ้หล่อพูดเสียงห้วนเเล้วดึงตัวผมเข้ามาจนเเผ่นหลังผมเเนบเข้าไปหาตัวมัน...เชทททท ไอ้หล่อนี่มันเป็นอะไรมากไหมครับ เดี๋ยวก็โหด เดี๋ยวก็ โอ๊ยยย ทำไงดี  ผมรู้สึกเหมือนผมถูกมันกอดเลยว่ะ  ไม่ได้ๆ  ผมหลับตาปี๋เพราะไม่อยากรับรู้ว่าเเสงสีม่วงเเม่งวาบเข้าตาอีกเเล้ว ไม่เด็ดขาดโว้ย!! ผมไม่หลงกลมันเป็นครั้งที่สองหรอก!! ไอ้หล่ออ่ะ มันชอบทำให้อยากเเล้วจากไป! มันต้องปั่นหัวผมเล่นเเน่ๆ!!

 

 

 


ผมหันไปมองชานซองกับจุนโฮที่โดนเเยกกันเเล้ว พี่ซึลองสามารถมากที่เเยกสองคนนั้นออกจากกันได้ เเต่ประเด็นคือพวกมันไร้ซึ่งเเผลหรือรอยบอบช้ำใดๆทั้งปวง เเม่ง ต่อยกันหรือเอานิ้วจิ้มกันครับ ทีผมจะเข้าไปห้ามหน่อยเดียว เเป๊บเดียวก็ได้ของฝากเป็นหมัดหนักๆเเล้ว เเล้วนี่พวกเมิงต่อยกันประสาอะไรวะเนี่ย ไม่มีรอยสักนิด~ เเต่พวกมันยังจ้องกันอยู่ครับ เเละอาจจะกระโจนใส่กันอีกก็ได้ เพราะผมเห็นประกายไฟเเล่บของพวกมันส่งออกมาลั่นเปรี๊ยะๆใส่กัน


"จุนโฮพอ!! พี่โทรเรียกนายให้ช่วยมารับจุนซูกลับนะเว้ย ไม่ใช่ให้มาก่อเรื่องเเบบนี้!!" พี่ซึลองพูดกับจุนโฮเหมือนพี่ชายดุน้องชายครับ เลยทำให้ผมรู้สาเหตุที่จุนโฮมันมานี่เเล้วเเหละ เเล้วพี่ซึลองหันไปมองหน้าชานซอง เหมือนจะพูดอะไรเเต่ก็ไม่พูด เเหงล่ะครับ ก็ไม่รู้จักกันนี่ จะให้ไปตำหนิเเบบจุนโฮก็คงไม่ได้ เลยหันมามองที่ผมเเทน



"อูยอง....นายเอาเเฟนนายกลับไปได้เเล้ว เดี๋ยวที่เหลือพี่จัดการเอง"

 

อ้าว....ไอ้ชานเป็นเเฟนผมไปซะงั้นอ่ะ...ผมยืนเอ๋อ ไม่ทันจะอ้าปากเเก้สถานะบ้าๆ ที่เข้าใจผิดของพี่เขา ไอ้ชานก็เดินเข้ามาหาผม เเล้วก็มาดึงตัวผมไปจากไอ้หล่อ เเถมยังทิ้งประโยคประกาศิตทิ้งท้ายก่อนจะดึงผมลิ่วออกจากห้องน้ำไป

 

 

"อูยอง กลับบ้านเรา!"

 


เเม่ง...เน้นคำว่า 'เรา' ด้วย....ไอ้ชานนี่เเม่งเหนือเมฆจริงๆ

คิดไปคิดมา ไม่เเปลกใจเเล้วที่พี่ซึลองคิดไปเเบบนั้น

ผมนี่เหมือนเมียไอ้ชานจริงๆด้วย โคตรเครียดเลยว่ะ =____=



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

 

 



'กะเทยควาย' ไม่ได้หมายความถึง ควายตัวผู้ที่ลึกๆเเล้วอยากให้นมได้เหมือนควายตัวเมียเเต่อย่างใด


จริงๆเเล้ว 'กะเทยควาย' ไม่ใช่ควาย เเต่เป็นศัพท์เฉพาะทางที่มีไว้เรียกถึงสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวมากชนิดหนึ่ง ขอย้ำคำว่า 'มาก' อีกทีเผื่อเมื่อกี๊จะอ่านกันข้ามๆ ....คือมันน่ากลัวระดับเเอดวานซ์จริงๆ ผมขอยืนยัน

เเต่ถ้าคุณไม่เห็นภาพผมขอเสนอให้ศึกษาจากเคสนี้เป็นตัวอย่าง...



"เเอบมองเเทคซี่อีกเเล้วเหรอฮ้า....มองงี้เค้าเขิลน้า